نوشته های یک برادر کوچکتر

سلام

اینجا زاهدان است

.

.

.

.

.

.

.

به دارالولایه سیستان خوش امدید

ب*الف)نداریم

سلام

من الان دارم در ارتفاع دو هزار و دویست و سیصد و ستاره از زمین گزارش می دهم:

توجه کنید...توجه کنید...این یک اخطار است

اینجا شهری است عجبیب با مردمانی عجیب تر...اینجا هیچ چیزش شبیه زمین ما نیست!
****************
گل های سرخشان خار ندارند!
اینجا نانشان بوی گل گندم می دهد!
اینجا بزرگترن جرم له کردن گل مریم است!
اینجا نور می فروشند...نور اعلای بدون سایه!
اینجا بزرگترین عیدشان روز تولد خورشید است!
اینجا اسمان به زمین عاشقانه سایه می بخشد!
اینجا بزرگترین عزایشان زمان  اخرین کسوف است!
اینجا همه دنبال هم می دوند تا بدهی هم را بپردازند!
اینجا بوی خورشید و اسمان و بی پایان بودن بیداد می کند!
اینجا وقتی دستت را دراز می کنی گل مریم به دستت می دهند!
اینجا بهترین ترانه را نذر خوب شدن درخت سرو سر کوچه می کنند!
اینجا نسیم صبحگاهی بزرگترین هدیه برای باغبان تنهای باغ انار است!
اینجا بزرگترین نفرین این است که بگویی:"از دیدن شکوفه نور محروم باشی!
اینجا قیمت یک بوسه از درخت توت سر کوچه خیلی گرانتر از سرویس طلاست!
اینجا وقتی ستاره صبح بیرون می اید همه با ماه و ستاره ها خداحافظی می کنند!
اینجا همه دارند برای شام امشب از باغچه اسمان ستاره های ناب شعر می چینند!
اینجا همه چیز ارامه ارامه!اینجا همه مات و مبهوت به زیبایی یک گل سرخ خیره شدند!
اینجا همه دارند دنبال یک قاصدک می دوند تا بتونند بهترین خبر رو بدهند که برساند به خدا!
اینجا همه دنبال اینند که بتوانند پول بیشتری به اون یتیم بدهند تا بتواند دوچرخه بهتری بخرد!
اینجا همه می خواهند برای زیبا تر شدن شهر یک بغل پر از بوی سیب به رفتگر پیر هدیه بدهند!
اینجا همه برای عیدی دوشتشان را به دیدن طلوع خورشید از سمت شرق ذلشان دعوت می کنند!
اینجا همه برای خوشبو شدن عطر خورشید نشان با بوی ستاره می خرند و به هم نور هدیه می دهند

اهای مردم....این مردم ادمیت را از یاد برده اند.....به دادشان برسید

ب*الف۱)من می خوام همینجا بمونم

ب*الف۲)اغاز ماه رجب بر همه مبارک باد

یا علی